02086nam0 2200181   450000500170000010000410001710100130005810500180007120001120008921000570020121500380025833012950029660000950159160601190168670000470180570200260185280100260187820171027100603.0  a20171026d1987    |||||frey50      ba  aarmcfre  ay   |||||||||1 aՄայրիկa= MayrigbTexte impriméfԱնրի Վերնէօյf= Henri Verneuilg(trad.) Jirair Attarian  aNew-YorkcArmenian apostolic church of americad1987  a1 vol. (302p.)ccouv. ill.d23 cm  a « Dieu, qu'elle va me manquer ma Mayrig !... C'est comme cela que l'on dit maman dans ma langue d'origine. »
1924. Fuyant le génocide de leur peuple en Arménie, là-bas au fond de la Turquie, cinq silhouettes frêles débarquent à Marseille : le père, la mère, ses deux sueurs et l'enfant, Achod, le futur Henri Verneuil, quatre ans. Avec, pour tout bagage, un énorme ballot et, pour tout argent, les huit boutons gainés de tissu de la robe de la mère : huit pièces d'or. Trois femmes et un homme complètement démunis, qui ne parlent même pas français, qui n ont que leur amour pour Achod. Alors, pour qu'il fût ce qu'eux-mêmes ne pourraient jamais être, ils vont lui donner leur vie, dans la joie.
Mayrig : une sublime histoire d'amour avec des mots qui jaillissent spontanément d'un cœur qui n'a rien oublié.

Ֆրանսահայ նշանաւոր բեմադրիչ Անրի Վերնէօյ (1920-2002) այս յուշագրութիւնը, որ կը ներկայացնէ իր մանկութեան ու պատանեկութեան տարիները՝ որպէս գաղթական, յուզիչ ձօն մըն է ծնողներուն ու ընտանիքին, նաեւ բողոք մը՝ Մեծ Եղեռնի անպատիժ մնացած ոճիրին դէմ։ 13027403157aVerneuilbHenrif1920-20023027281558xBiographies3027262308xJeunesse2rameau  3027297195aArméniens3027226794yFrance3027238687yMarseille (Bouches-du-Rhône)3027794687z1900-19452rameau 13027403157aVerneuilbHenrif1920-20024070 1aAttarianbJirair4730 3bAbesc20171026gAFNOR