Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ» վեպը հայ գեղարվեստական արձակի դասական երկերից է։Դեպքերի հանգուցակետում Աբիսողոմ աղան է՝ ամուսնանալու նպատակով Տրապիզոնից Կոստանդնապոլիս եկած մի մեծահարուստ, որը զուրկ է հոգեկան ու մտավոր հետաքրքրություններից, անտարբեր՝ ազգի և մարդկության ճակատագրի հանդեպ. նրան հետաքրքրում են միայն իր կենսաբանական պետքերը։ Եվ այս սահմանափակ անձնավորությանը սպասարկելու են գալիս «մեծապատիվ մուրացկանները»՝ կյանքի սոցիալ-հասարակական պայմանների բերումով իրենց անհատականությունը կորցրած ու հոգեպես սնանկ, գումար վաստակելու համար ամեն ինչի ընդունակ հայ «մտավորականության» ներկայացուցիչները՝ թերթի խմբագիրը, քահանան, բանաստեղծը, լուսանկարիչը, բժիշկը, ուսուցիչը, փաստաբանը, դերասանը։

Dans le roman ''Les mendiants honorables'', Apissoghom Agha, un richissime seigneur vient de sa province à Constantinople pour chercher épouse. Dès son apparition, il devient la proie des "mendiants honorables" qui ne pensent qu’à lui soutirer de l'argent.
Baronian ne ménage ni les intellectuels, ni les gens de professions libérales, ni les journalistes, ni le clergé. Malgré son âge de plus d'un siècle, l'ouvrage reste d’actualité. Par ailleurs, l'ouvrage entretient de rapports assez élogieux avec la francophonie : le français y est la langue parlée de la classe instruite et Paris est la ville où les Arméniens vont pour faire des études en médecine.